استقلال و پرسپولیس دو باشگاه شهر تهران، قطب‌های اصلی فوتبال ایران هستند

معرفی 10 سایت ساز ایرانی

در این زمانه با توجه به گستردگی شبکه اینترنت و نیاز مردم به داشتن سایت در جهان اقدام به تولید سایت سازهایی جهت راحتی طراحی سایت شده است.

از جمله سایت های معتبری که در این زمینه فعالیت دارند می توان به سایت های ووردپرس و جوملا اشاره کرد که میزان بسیار زیادی از سایت های دنیا با این دو سی ام اس آماده ساخته شده اند.

در ایران به علت عدم آشنایی کاربران به زبان انگلیسی نمی توان از امکانات کامل این دو سایت خارجی استفاده کرد و تولید محتوا در این دو سایت سخت و حتما نیاز به دانش فنی دارد.

به همین علت برخی شرکت ها اقدام به ساخت سایت ساز در ایران و ارائه آن به مردم محترم ایران نموده اند.

در اینجا قصد داریم ده سایت ساز ایرانی که در کشور فعالیت دارند را معرفی کنیم. هر کدام از این سایت ساز ها دارای ویژگیهای منحصر به فردی می باشد که در زیر به بررسی برخی از این ویژگی ها می پردازیم:

1-    سایت ساز کاج

در حال حاضر ویرایش پنجم این سایت ساز موجود می باشد که هدف خود را بر روی سادگی کار کردن در پنل ادمین و تنوع در طرح های سایت قرار داده است.

بخش طراحی سایت بصورت درگ اند دراپ بوده بدین صورت که کاربر می تواند ماژولهای خود را گرفته و در هر بخشی از سایت که دوست دارد رها کند و با سلیقه خود یک سایت خوب را برای خود طراحی نماید. همچین ماژولار بودن این سایت ساز کمک می کند که ماژولهای بسیار متنوعی در اختیار کاربران قرار گیرد و در هر زمان که لازم بود ماژولهای بیشتری به سایت ساز کاج اضافه گردد.

همچین این سایت ساز 100 قالب سایت از پیش آماده دارد که موجب می شود قشر وسیعی از کاربران را پوشش دهد. تمامی این قالب ها ریسپانسیو (واکنش گرا) بوده و قابلیت نمایش در اسمارت فون ها را دارا می باشد.

2-    سایت ساز پوپش

شعار این شرکت در کمتر از 5 دقیقه سایت خود را تحویل بگیرید است.

این سایت ساز نیز بصورت درگ اند دراپ بوده و می توانید محل قرار گیری فقط متن ها و تصاویر خود را خودتان تعیین کنید.

قالبهای این سایت ساز در حدود 35 قالب می باشد و این قالبها ریسپانسیو نبوده که برای سال 95 مناسب نیست.

3-    سایت ساز پرتال

این سایت ساز در حدود 20 قالب برای مشتریان خود آماده کرده که همگی ریسپانسیو بوده که مشتریان می توانند از بین آنها قالب خود را انتخاب کنند.

این سایت ساز امکانات خوبی را برای کاربران خود محیا کرده است که نیاز کاربران را بر آورده می کند.

4-    سایت ساز sitesaz.ir

از نظر تنوع قالب خیلی خوب عمل کرده و بالای 450 قالب در اختیار کاربران خود قرار داده است.

دموی آنلاینی از قالبها در سایت مشاهده نشد که بتوان ریسپانسیو بودن یا نبودن آنها بررسی شود.

خود سایت اصلی شرکت ریسپانسیو نمی باشد.

نرم افزار سایت ساز در حال حاضر دارای دو نسخه 1.7 و 1.8 می باشد. این سایت ساز بصورت چند زبانه می باشد.

5-    نوین سایت ساز

شعار این شرکت هم سایت خود را در 5 دقیقه بسازید می باشد.

تعداد قالب های این سایت ساز در حدود 9 قالب می باشد که از نظر تنوع بسیار کم بود و بعضی از نمونه کارهای این شرکت ریسپانسیو و بعضی دیگر ریسپانسیو نمی باشد.

این شرکت 14 روز تست رایگان به کاربران خود ارائه داده است.

6-    ایران سایت ساز

از نظر امکانات این سایت ساز امکانات متنوعی را در اختیار کاربران خود قرار داده است.

بر روی سایت شرکت نمونه قالبهای آماده که کاربران بتوانند انتخاب کنند موجود نمی باشد. تعدادی از نمونه کارهای انجام شده موجود بوده که ریسپانسیو است ولی سایت اصلی شرکت ریسپانسیو تیست.

7-    سایت ساز سی فایو

شعار این شرکت از میان 100 قالب حرفه ای، همین حالا رایگان وب سایت خود را راه اندازی کنید است.

این زمان رایگان 48 ساعت می باشد که بعد از آن باید مبلغ سایت را پرداخت نموده و نسخه خود را کامل نمایید.

تعداد قالبهای این سایت ساز بیش از 90 قالب که ریسپانسیو بود و تنوع بسیار خوبی را در اختیار کاربران قرار می دهد.

امکانات این سایت ساز در سایت شرکت به خوبی مشخص نمی باشد و فقط تعداد کمی از امکانات مشخص بوده است.

8-    سایت ساز کاموا

شعار این شرکت در کمتر از 20 دقیقه سایت خود بسازید است.

14 روز سایت را رایگان در اختیار شما قرار می دهد.

تعداد قالب های این شرکت در حدود 20 قالب می باشد که همگی واکنشرا و ریسپانسیو بوده.

9-    سایت ساز پورتال ساز

این سایت ساز دارای 50 قالب می باشد که تمای قالبها از یک فرمت استفاده شده و بیشترین تغییر در رنگ بندی آن می باشد.

بخاطر نبودن دموی آنلاین ریسپانسیو بودن این قالبها مشخص نمی باشد اما نمونه کارهای این شرکت ریسپانسیو نمی باشد.

     10- سایت ساز زرین

این شرکت تنوع بسیار زیادی در زمینه های مختلف سایت ایجاد کرده است. و بیشترین تکیه این شرکت بر روی فروش سایت های آماده مختلف می باشد.

منبع : پرتال کاج

تیم ملی فوتبال ایران یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران به میدان می‌رود.

برای اولین بار در ایران فوتبال در شهر مسجدسلیمان در استان خوزستان آغاز شد و اولین استادیوم در این شهر به دست مهندسین انگلیسی به بهره‌برداری رسید و اولین مسابقه فوتبال در آنجا بین مردم بومی مسجدسلیمان و انگلیسیها برگزار شد… نخستین ایرانی که در یک تیم فوتبال بطور رسمی بازی کرد، شخصی به نام کریم زندی بود که در سالهای ۱۲۸۷ تا ۱۲۹۷ هجری خورشیدی در بین انگلیسی‌ها و در تیم‌هایی که آنها در ایران ترتیب داده بودند بازی کرد.

برای نخستین بار یک انجمن با نام انجمن ترقی و ترویج فوتبال در سال ۱۳۰۰ در تهران تشکیل شد. در راستای این فعالیتها برای اولین بار مدرسه آمریکایی یا دبیرستان البرز فعلی آموزش فوتبال را بصورت رسمی آغاز کرد.

در سال ۱۳۰۸ اولین مسابقه رسمی در ایران با تیم بادکوبه شوروی برگزار شد. در سالهای ۱۳۱۲ و ۱۳۱۳ تغییرات زیادی در فوتبال و ورزش ایران اتفاق افتاد و انجمن ملی تربیت بدنی و پیش‌آهنگی تأسیس شد تا اینکه در سال ۱۳۱۴ و ۱۳۱۵ به ترتیب تعداد ۱۵۲ و ۳۶۷ تیم در ایران موجود بود. در سال ۱۳۱۶ حسین صدقیانی پس از بازگشت از اروپا مسئول گسترش فوتبال در ایران شد.

در سال‌های ۱۳۱۷ و ۱۳۱۸ تیم ملی فوتبال ایران تشکیل شد و برای نخستین مسابقه با افغانستان دیدار کرد. ورزشگاه امجدیه در این سال راه اندازی شد.

در سال ۱۳۲۵ فدراسیون فوتبال ایران تأسیس و یک سال بعد به عضویت فیفا پذیرفته شد.

نخستین رئیس فدراسیون فوتبال ایران علی کنی نام داشت.

تا دهه ۵۰ خورشیدی تحولات زیادی در فوتبال ایران رخ داد. در این دهه نخستین جام باشگاه‌های ایران با نام جام تخت جمشید آغاز به فعالیت کرد. بیرون از پایتخت، مهمترین مراکز این ورزش گیلان و خوزستان بودند.

تیم ملی ایران برای نخستین بار در سال ۱۳۵۷ به جام جهانی راه یافت و در همان سالها در اوج فوتبال آسیا قرار گرفت.

فوتبال در ایران به تاریخچه ورزش فوتبال در کشور ایران می‌پردازد. این ورزش پرطرفدار در جهان، پس از کشتی که در ایران از آن با عنوان‌های «ورزش ملی» و «ورزش اول ایران» نام برده می‌شود، ورزش دوم است. با این حال بسیاری از فوتبال به عنوان «ورزش اول» و «پرطرفدارترین ورزش ایران» نام می‌برند.فوتبال در زندگی بسیاری از ایرانیان نفوذ کرده‌است. بیش از ۱۲ روزنامه مربوط به فوتبال، روزانه در ایران منتشر می‌شوند و دیدارهای لیگ‌های معتبر اروپایی نیز به صورت زنده از شبکه‌های تلویزیون به صورت رایگان پخش می‌شود.

 

بازی‌های آسیایی که آسیاد هم خوانده می‌شود، رویدادی چند ورزشی است که هر ۴ سال یکبار ورزشکاران کشورهای مختلف سراسر قاره آسیا برگزار می‌شود. در هر رشته نشان‌های طلا برای مقام نخست، نقره برای مقام دوم و برنز برای مقام سوم پخش می‌شود. نخستین دوره این بازی‌ها در سال ۱۹۵۰ میلادی برگزار شد.

دومین دوره بازی‌های آسیایی به فاصله ۳ سال از دور اول اجرا شد؛ اما پس از آن دوره، بازه زمانی ۴ ساله تا به امروز رعایت شده است.

تا سال ۲۰۱۱ در مجموع ۳۸۸۲ مدال طلا، ۳۸۶۲ مدال نقره و ۴۵۴۸ مدال برنز در میان ورزشکاران حاضر توزیع شده است.

 

در حالیکه شمار مدال‌های هر کشور ثبت می‌شود، کمیته بین‌المللی المپیک هیچ «برنده» مشخصی را اعلام نمی‌کند. برخی رسانه‌ها همچون روزنامه‌ها و حتی سایت کمیته بین‌المللی المپیک در طی بازیها، در فهرستی مدال‌های تیم‌ها را بطور غیررسمی پیگیری می‌کنند. روال متداول اینست که ترتیب کشورها با توجه به مدال‌های طلایی که کسب کرده‌اند مشخص می‌شود اما مشخص کردن ترتیب کشورها با توجه به تعداد کل مدال‌ها نیز صورت می‌گیرد.

منابع مختلفی نیز کل مدال‌ها و یا تعداد کل مدال‌های کسب شده از گذشته تا کنون را معیار قرار می‌دهند. این جداول ممکن است گمراه کننده باشند، چراکه کشورهایی چون ایالات متحده آمریکا از آغاز بطور مرتب و پیوسته در رقابت‌های المپیک شرکت کرده‌اند در حالیکه ممکن است برخی کشورهای دیگر یا بطور پیوسته شرکت نکرده باشند و یا اینکه شمار مدال‌های آنها به عنوان یک کشور بین کدهای کمیته بین‌المللی المپیک پخش شده باشد.

ورزشکاران (یا تیم‌هایی) که در هر رشته به مقام اول، دوم یا سوم می‌رسند مدال دریافت می‌کنند. به برندگان اول «مدال طلا» اهدا می‌شود. (اگرچه تا سال ۱۹۱۲ این مدال‌ها از طلای خالص بودند، اما در حال حاضر از نقره طلاکاری شده ساخته می‌شوند. برندگان دوم مدال نقره دریافت می‌کنند و به ورزشکاران رتبه سوم، مدال برنز اهدا می‌شود. در برخی رقابت‌ها که در یک دور مسابقه تک‌حذفی صورت می‌گیرد (از جمله بوکس)، ممکن است مقام سوم مشخص نشود که در این حالت هر دو بازنده مرحله نیمه نهایی مدال برنز دریافت می‌کنند. رسم اهدای مدال به سه شرکت‌کننده برتر از سال ۱۹۹۴ رایج شد؛ در المپیک ۱۸۹۶ تنها به دو مقام اول و دوم مدال‌های نقره و برنز اهدا شد و این در حالیست که در ۱۹۰۰ مدالهای متنوعی اعطا شدند. با این وجود در المپیک ۱۹۰۴ نیز به نفرات اول مدال نقره اهدا می‌شد، که همین امر ۱۹۰۶ آتن را به اولین دوره‌ای تبدیل کرد که در آن سه مدال اهدا می‌شد. علاوه بر این از سال ۱۹۴۸ به بعد، به ورزشکارانی هم که رتبه‌های چهارم، پنجم و یا ششم را دریافت می‌کنند گواهینامه‌هایی اهدا می‌شود که بصورت رسمی از آنها با عنوان «دیپلم پیروزی» یاد می‌شود. از سال ۱۹۷۶، این گواهینامه‌ها به کسانی که مدال دریافت کرده‌اند نیز اهدا می‌شوند. از سال ۱۹۸۴ دیپلم پیروزی به رتبه‌های هفتم و هشتم نیز اهدا می‌شود تا اطمینان حاصل شود کلیه بازندگان رقابت‌های مرحله یک‌چهارم نهایی که در آنها ساختار تک-حذفی حاکم است دیپلم پیروزی را کسب کرده‌اند تا بدین ترتیب نیاز به برگزاری مسابقات دلجویی (یا بالفظ رسمی «رده‌بندی») با هدف مشخص کردن نفر پنجم از بین هشت نفر مرتفع شود. (جالب اینکه رتبه مذکور هنوز هم در بسیاری از مسابقات حذفی محل اختلاف است). در المپیک ۱۸۹۶ نیز این گواهینامه‌ها اهدا می‌شدند اما در آن زمان، این گواهینامه‌ها به همراه مدال به نفرات اول و دوم اهدا می‌شد. مدال‌ها و دیپلم‌های یادبود که از لحاظ طراحی با مدال‌ها و دیپلم‌های ذکر شده متفاوت هستند نیز به ترتیب به شرکت کنندگانی که مقامی پایین‌تر از سوم و هشتم را کسب کرده‌اند اهدا می‌شود. در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ آتن، به سه نفر اول علاوه بر مدال تاج گل نیز اهدا شد.

از آنجا که رقابت‌های المپیک هر چهار سال یکبار برگزار می‌شوند، عموم مردم و ورزشکاران این رقابت‌ها را از رقابت‌های قهرمانی جهان و سایر رقابت‌های بین‌المللی که بصورت سالانه برگزار می‌شوند مهمتر و ارزشمندتر می‌دانند. بسیاری از ورزشکاران پس از کسب قهرمانی المپیک، در کشورهای خود و یا حتی در سطح جهانی، به قهرمان یا فردی مشهور تبدیل شده‌اند.

تنوع رشته‌های ورزشی و نیز تفاوت‌های عمده‌ای که از المپیک ۱۸۹۶ تا کنون ایجاد شده، قضاوت در این مورد که کدام ورزشکار موفق‌ترین ورزشکار در کل تاریخ المپیک بوده را سخت می‌کند. به علاوه با توجه به اینکه کمیته بین‌المللی المپیک دیگر رقابت‌های میان مدتی را ترتیب نمی‌دهد اینکار بسیار پیچیده‌تر شده‌است. اما اگر بخواهیم با توجه به تعداد رتبه‌های کسب شده این مقایسه را انجام دهیم، ورزشکاران زیر جزء موفق‌ترین‌ها به شمار می‌آیند (در امتیازات ری ایوری دو مدال طلا مربوط به رقابت‌های میان مدتی هستند)